Waleczny egzorcysta

[Logan]

Ja jakieś dwa posty temu zorientowałem się, że chodzi o Wędrowycza właśnie, a nie Mordimera Cóż, przynajmniej temat się ożywił Co do postaci stworzonej przez Pilipiuka, przeczytałem 1. tom, ale zupełnie mi nie przypasował.

[Chitos]

Typowy przykład reakcji łańcuchowej Logan>Galathar>i ja

Co do Jakuba, na razie czytałem trzy pierwsze tomy opowiadań i pochłonąłem je, bo inaczej nie można tego określić, dosłownie w chwilę. Świetna kreacja postaci, zresztą nie tylko samego egzorcysty a i jego kompanów. W zasadzie nie mogę wyróżnić jakiegoś konkretnego opowiadania, które specjalnie przypadło mi do gustu, każe miało w sobie coś godnego uwagi.

[Wiedźma]

Zaletą Wędrowycza była jego świeżość. Ale wszyscy wiedzą, że ryby i goście psują się po trzech dniach, a egzorcysta po trzech tomach . "Homo bimbrownikus" był dla mnie nie do przebrnięcia. Ja naprawdę szalenie rzadko odkładam książkę niedoczytaną, ale po dwóch pierwszych rozdziałach tego Pilipiuka, odstawiłam książkę na półkę.

[KluchA]

Ja szczerze się na nim nie zawiodłem. Homo bimbrownikus jest bardzo podobny do części poprzednich, mi przeszedł lekko - tak jak powinien. Ale też nie wymagałem od niego za dużo - może to dlatego.

[Jok]

od AP chyba nie ma co wymagac w kwestii Jakuba. Autor jak widac bardziej skupia ambitne rzeczy w opowiadaniach niewendrowyczowych i w oku jelenia, niz w przypadku Jakuba.

[Wiedźma]

Wiecie, ja też nie wymagałam zbyt wiele od tej książki, a już w ogóle nie sądziłam, że znajdę w niej coś "ambitnego", jak to określił Joku. Niemniej "Homo bimbrownikus" w swej naiwności był poza granicami mojej wytrzymałości .